Z cyklu : śWIADOMOśCI NIGDY NIE ZA WIELE.
Drodzy, Najmilsi
CZY NIE
JEST TO TEMAT DO OTWARTYCH ROZMóW ? HOMILII, WYSTAPIEń POUCZEń ?...
Zachęcam nie tylko do wnikliwego przeanalizowania
tematu ale odniesienie go do swojej sytuacji i sytuacji politycznej w Polsce. „Legalny”
terroryzm medialny przy kierowniczej roli postkomunistów nadal dla swoich celów
zniewalają Polaków.
Najbardziej polska będzie zorganizowana do obrony
jeżeli sam w sobie będziesz zorganizowanym świadomością,
która daje mądrość. Czytaj wiec Drogi czytelniku aby być
mądrym. Niech dopełnienie lustracji zerwie wszelkie kajdany niewoli a
wybory przyniosą Polsce ludzi o czystych sercach i sumieniach, wiedzy,
prawdzie, trosce najpierw o Ojczyznę Polskę Silna Bogiem, Polskę
Serc Polaków.
SZCZEść BOżE
Piotr Zabielski z Calgary
Mobbing - znane juz
dawniej pojecie, stosowane przez naukowców dla opisania agresywnego zachowania
dzikich zwierzat, z poczatkiem lat osiemdziesiatych XX wieku znalazlo nowe
zastosowanie. W nowym znaczeniu uzyl go szwedzki lekarz i psycholog Heinz
Leymann, od wielu lat zajmujacy sie problemem przemocy psychicznej w miejscu
pracy. Slowo mobbing pochodzi od angielskiego Mob - tlum, motloch, tluszcza i oznacza
tyle, co - napadac na kogos, zaczepiac, nagabywac, atakowac. Mobbing to cos
wiecej niz tylko zla atmosfera w pracy, cos o wiele gorszego niz okazjonalne
niesprawiedliwe traktowanie czy zlosliwa plotka. Zjawisko to opisywane jest takze
rzadziej jako harassment (nekanie) bullying (tyranizowanie) lub ganging up on
someone-(sprzysieganie sie przeciwko komus).Pojecie bullying zawiera w sobie
elementy grózb i przemocy fizycznej. Mobbing to rodzaj terroru psychicznego,
stosowanego przez jedna lub kilka osób przeciwko (przewaznie) jednej osobie.
Represjonowanie
pokrzywdzonej osoby, rzadziej grupy osób trwa dlugo - miesiace a nawet lata.
Maltretowanie psychiczne powtarza sie Systematycznie zas osoba maltretowania
pozbawiona jest mozliwosci obrony. W tej sytuacji bezradnosci i bezsilnosci
pozostaje tak dlugo, jak dlugo utrzymuja sie dzialania mobbingowe w jej
kierunku. Zródla amerykanskie, przeciwnie niz profesor Heinz Leymann,
wykluczaja z dzialan mobbingowych wszelkie sposoby przemocy i nekania
psychicznego, które powstaja na tle rasowym i seksualnym. Z przemoca psychiczna
mamy do czynienia tam, gdzie ludzie przebywaja ze soba w grupie przez dluzszy
czas - w szkole, wyzszej uczelni, w miejscu pracy, w stowarzyszeniach i
wspólnotach a takze- w rodzinie. Celem sprawcy jest zepsucie opinii ofiary i
zaszkodzenie jej w sposób, który pozwoli wyeliminowac ja z pozycji, jaka
zajmuje. Stopniowo niszczy sie jej reputacje, zaburza i niszczy sie jej
stosunki miedzypersonalne, wplywa sie negatywnie na jakosc wykonywanej przez
nia pracy. Trwajacy dlugo spór powoduje wreszcie zaburzenia zdrowotne i
prowadzi do róznych chorób. Jest to proces, który przebiega etapami a w fazach
bardziej zaawansowanych nie daje poszkodowanemu zadnych szans aby sam, bez
fachowej i zyczliwej pomocy mógl wydostac sie z blednego kola szykan i
przesladowan. Narzedzia jakimi posluguje sie mobbing to szykany, zwodzenie, podstep
i intryga, klamstwa, plotki, oszczerstwa, zachowania sadystyczne. Ich
wystapieniu sprzyja taka organizacja pracy, gdzie osobe traktuje sie
instrumentalnie; tam, gdzie popelnia sie blad kapitalizmu pierwotnego- kiedy
czlowiek zostaje potraktowany jak jeden ze srodków produkcji, jako narzedzie,
„a nie- jak to odpowiada wlasciwej godnosci jego pracy- jako podmiot i
sprawca”.Pracownik nie ma tu nic do powiedzenia, przelozony nie liczy sie z
jego opinia, zas wartosc podwladnego ocenia co najwyzej na podstawie jego
wydajnosci pracy. Pojecie bullying Leymann proponuje zarezerwowac dla opisania
zjawisk przemocy w szkole, w grupach dzieci i mlodziezy, gdzie poza agresja
psychiczna wystepuja akty przemocy fizycznej, która w przypadku mobbingu jest
spotykana bardzo rzadko.
W Krajach Unii
Europejskiej za ofiary przesladowan w miejscu pracy uwaza sie okolo 8% osób.
Badania, przeprowadzone dla Unii Europejskiej przez Fundacje Dublinska
wykazaly, ze w róznych krajach unii Europejskiej mobbingowi w miejscu pracy w
ciagu ostatnich 12 miesiecy poddanych zostalo okolo 12 milionów osób. Wedlug
danych uzyskanych z niemieckich organizacji pracowniczych i zwiazków zawodowych
obecnie okolo 1,5 miliona Niemców przezywajacych codziennie nekanie psychiczne
w miejscu pracy uznano za ofiary mobbingu.
Rozróznienie
terminów mobbing i konflikt U podstaw mobbingu lezy zawsze konflikt. W zyciu
zawodowym, tak jak i w zyciu prywatnym konflikty sa na porzadku dziennym. Pod
pojeciem konfliktu rozumie sie wszelkie zderzenie sprzecznych dazen zbiorowych
lub indywidualnych prowadzace badz do ich uzgodnienia, badz do unicestwienia
jednego z tych dazen. Do zaistnienia konfliktu wystarczy tez przekonanie stron
o istnieniu takiej sprzecznosci i o tym, ze zaspokojenie aspiracji jednej ze
stron konfliktu moze sie odbywac jedynie kosztem drugiej.
W przypadku
mobbingu przyczyn konfliktu zaczyna sie upatrywac nie w sprzecznosci dazen czy
interesów ale w okreslonej osobie. Przestaje byc mozliwe rozwiazanie takiego
konfliktu na drodze negocjacji, uzgadniania dazen.
W przypadku
konfliktu, zaangazowane strony -partnerzy, maja znaczacy stopien kontroli nad
rozwojem wydarzen. Przy takim ukladzie sil strony sa pewne, ze niezaleznie,
która z nich wygra, druga ze stron nie straci wszystkiego. Dzieje sie tak nawet
jesli konflikt dotyczy ukladu przelozony-podwladny. W przypadku mobbingu jedna
ze stron -ofiara -to osoba „slabsza”, bedaca w relacji zaleznosci, podleglosci
w stosunku do przesladowcy. Osoba poddana mobbingowi nie ma mozliwosci
obronienia sie przed nim. Zjawisko przestaje istniec w momencie ustania relacji
zaleznosci a wiec w chwili odejscia osoby nekanej z miejsca pracy. Konflikt
trwa zazwyczaj krótko zas obie strony sa zainteresowane jego rozwiazaniem. W
przypadku mobbingu ta podleglosc trwa dlugo, narasta z czasem, zas
przesladowania nasilajac sie wywieraja destrukcyjny wplyw na psychike i
osobowosc podwladnego. Konflikt, nie rozwiazywany lub rozwiazywany zle zaburza
wspólprace miedzy czlonkami organizacji. Wywolac moze pokuse odwolania sie do
autorytarnych metod zarzadzania lub powstania solidarnosci grupowej skierowanej
przeciw innym czlonkom organizacji. Wedlug Daniela Dany „niekontrolowane
konflikty sa jednym z najwiekszych, ale i najmniej docenianych zródel wzrostu
kosztów organizacyjnych. Szacuje sie, ze w ponad 65%przypadków spadek
wydajnosci I jakosci pracy jest spowodowany napieciami w stosunkach miedzy
pracownikami a nie brakiem kwalifikacji czy motywacji do pracy”. W
przeciwienstwie do konfliktu, który, madrze zarzadzany, moze byc zjawiskiem konstruktywnym,
motywujacym do dalszych dzialan, wplywajacym
korzystnie na
rozwój jednostki organizacyjnej a takze czesto motywujacym strony konfliktu,
mobbing ma jeden cel. Jest nim ponizenie, odarcie z godnosci i wyeliminowanie
ofiary z zajmowanej przez nia pozycji.
Wymienia sie
nastepujace grupy przyczyn sprzyjajacych wystapieniu umobbingu: przyczyny
spoleczne, cechy zarzadzajacego organizacja, szczególna pozycja spoleczna
ofiary mobbingu.
Z przyczyn
spolecznych sprzyjajacych wystapieniu tej patologii zarzadzania wymienia sie
bezrobocie, stale zagrozenie utrata pracy i sklonnosciami, swiadomego takiego
faktu przelozonego, do zmuszania podwladnych do wykonywania wszelkich polecen.
Przyczyna uczucia niepewnosci pracownika moze stac sie zatrudnienie go na czas
scisle okreslony, na umowy zlecenia lub umowy o dzielo, nie dajac mu poczucia
pewnosci, stabilnosci i bezpieczenstwa. Przyczyn mobbingu upatruje sie w
sztywnych strukturach spolecznych,
umozliwiajacych sprawowanie
wladzy z pozycji sily. Sprzyjaja jego wystepowaniu organizacje o skostnialym,
zhierarchizowanym sposobie zarzadzania. Takze organizacyjny nieporzadek i
nieporadne, niekonsekwentne czy niekompetentne zarzadzanie stanowia dobry grunt
dla wystapienia zjawiska mobbingu. Typowe negatywne cechy organizacji, w której
obserwowac mozna zjawisko przemocy psychicznej to- nie obsadzone stanowiska,
malo czasu dla wykonania pilnych zadan, skostniala hierarchia i niedorzeczne,
bezsensowne polecenia wydawane podwladnym. To takze obarczenie pracownika duza
odpowiedzialnoscia, przy równoczesnym ograniczeniu mu mozliwosci podejmowania
decyzji oraz niedocenianie dzialan podwladnych. Zla atmosfera w miejscu pracy,
brak kolezenskich zachowan, mozliwosci uzyskania wsparcia od wspólpracowników
daja pracownikowi poczucie zagrozenia,niepewnosci i zwiekszaja ryzyko
zaistnienia mobbingu w grupie. Czesto winna jest polityka firmy-milczaca zgoda
na zarzadzanie przez mobbing - wiazacy sie z najwiekszymi spolecznymi,
zdrowotnymi , czy wreszcie
ekonomicznymi
kosztami sposób zarzadzania przez wywieranie nacisku na wszystkich tych
pracowników, którzy odwaza sie miec inne zdanie niz zarzadzajacy organizacja.
Kolejnym
czynnikiem sprzyjajacym wystapieniu tego zjawiska jest charakterystyczny zespól
cech, które posiada kierujacy instytucja. Opisano kilka typów osobowosci
„przelozonego - oprawcy”. Dla czesci z nich szykanowanie pracownika jest
sposobem na odwrócenie uwagi od wlasnej niekompetencji.
„Portret
psychologiczny” dreczyciela: to osoba o wyolbrzymionym poczuciu wlasnej
wartosci, przeceniajaca swoje umiejetnosci i swoja wiedze. Przekonana o
wlasnych zdolnosciach nie przyjmuje krytyki ze strony innych. Wszelkie uwagi
ignoruje lub reaguje na nie z wsciekloscia i zloscia. Osoba, która odwazyla sie
miec odmienne od niego zdanie traktowana jest jak
najwiekszy wróg.
Taka osoba moze spodziewac sie, ze bedzie przez przelozonego szykanowana i
niszczona. Ale osoby ulegle równiez nie moga czuc sie bezpieczne. Choc szef
traktuje je jak swoja swite i klake, i spodziewa sie od nich akceptacji dla
wszystkich swoich decyzji, nie ufa on nikomu. Chce takze doprowadzic do tego,
aby osoby, bedace jego podwladnymi nie ufaly takze sobie nawzajem. Daje do
zrozumienia, ze ma w grupie pracowników swoich informatorów- osoby które
czerpia korzysci i nagradzane sa za lojalnosc-taka, jak on-przelozony ja
rozumie. Zazdrosc i zawisc w miejscu pracy, doprowadzenie do niskiej samooceny
nekanego pracownika, a z czasem niska jego ocena przez kolegów, którzy takze zaczynaja
brac udzial w przesladowaniu i psychicznym terroryzowaniu, pozwalaja
zarzadzajacemu przywrócic swój blask lub utrzymac opinie najlepszego.
Konkurencja potencjalna lub tylko domniemana zostaje przez charakteropatycznego
przelozonego zdominowana i unieszkodliwiona. Rzadko odczuwa on z tego powodu
wyrzuty sumienia. Osoba poszkodowana znika bowiem z jego pola widzenia a
sytuacja w zakladzie pracy „normalizuje sie”. Niemieccy psychologowie,
analizujac cechy charakteru menedzerów duzych niemieckich przedsiebiorstw,
które w latach ‘90 dwudziestego wieku znalazly sie na skraju bankructwa,
stwierdzili, ze choc zarzadzajacy byli osobami dynamicznymi i przebojowymi,
byli takze niezdolni do wspóldzialania.
Ogarnieci zadza
wladzy znajdowali przyjemnosc w ponizaniu podwladnych i ich przesladowaniu,
cierpieli na manie wielkosci, czesto podejmujac decyzje grozne dla przyszlosci
firmy. Specjalisci w dziedzinie zarzadzania opisuja klopoty autokratów, którzy
nie potrafia zarzadzac wiekszymi przedsiebiorstwami. Zarzadzajacy w ten sposób
maja problemy z pozyskiwaniem pracowników, zas od delegowania uprawnien i
wladzy wola oni dominacje nad podwladnymi. Od kompromisu i ugody wola grozbe i
wymuszenie posluszenstwa. Czerpia oni satysfakcje z wykorzystywania
podwladnych. W badaniach Leymanna zródlem dzialan mobbingowych w 44% przypadków
sa wspólpracownicy, w 37% przelozeni, w 10% równoczesnie wspólpracownicy i
przelozeni a w 9% przypadków podwladni. Dane te róznia sie znacznie od tych,
cytowanych przez B.Maciejewska.Z materialów tych wynika, ze przesladowca w 81%
przypadków jest przelozony, w 14% równy ranga, zas w 5% podwladny. Trzecim z
wymienianych czynników jest szczególna pozycja spoleczna ofiary. Dla
wystapienia zjawiska terroru psychicznego wystarczy czesto fakt, ze osoba ma
inny kolor skóry, wywodzi sie z innego kregu kulturowego lub jest innej
narodowosci. Powodem do dyskryminacji moze stac sie takze orientacja seksualna
albo inna niz prezentowana przez przelozonego czy wspólpracowników hierarchia
wartosci albo przekonania religijne. Czesciej przesladowane sa osoby
niepelnosprawne. Bardziej narazeni na mobbing sa takze mezczyzni pracujacy w
sfeminizownych zawodach lub kobiety w zawodach uznawanych za typowo meskie.
Wyniki badan nie pozwalaja jednoznacznie wskazac na cechy psychiczne osoby
poszkodowanej . Wplyw roli cech charakteru i osobowosci ofiary na wystapienie
mobbingu ocenia sie na mniej niz jeden procent.
Wyróznia sie 45
cech-kryteriów, pozwalajacych rozpoznac mobbing . I choc slowa krytyki
dotyczace pracy czy zycia rodzinnego potrafia bardzo zranic to jednorazowego
faktu wystapienia takiej krytyki nie mozna nazwac mobbingiem.Podobnie polecenie
lekarzowi, specjaliscie sortowania i porzadkowania przez wiele godzin starej
dokumentacji medycznej, historii
chorób, jesli
jest tylko jednorazowym epizodem- ma na celu jego zranienie I upokorzenie, ale
nie moze byc uznane za mobbing. O mobbingu mówic mozna dopiero wówczas, gdy podobne
sytuacje powtarzaja sie wielokrotnie, systematycznie, przez dluzszy czas.
Ponizej wymieniono 45 cech mobbingu, które Leymann podzielil na 5 grup:
I.Odzialywania
zaburzajace mozliwosci komunikowania sie:
1. Ograniczanie
przez przelozonego mozliwosci wypowiadania sie.
2. Stale
przerywanie wypowiedzi.
3. Ograniczanie
przez kolegów mozliwosci wypowiadania sie.
4. Reagowanie na
uwagi krzykiem lub glosnym wymyslaniem i pomstowaniem.
5. Ciagle
krytykowanie wykonywanej pracy.
6. Ciagle
krytykowanie zycia prywatnego.
7. Napastowanie
przez telefon.
8. Ustne grozby
i pogrózki.
9. Grozby na
pismie.
10.Ograniczanie
kontaktu przez ponizajace, upokarzajace gesty i spojrzenia.
11.Róznego
rodzaju aluzje, bez jasnego wyrazanie sie wprost.
II.Oddzialywania
zaburzajace stosunki spoleczne:
12.Unikanie
przez przelozonego rozmów z ofiara.
13.Nie dawanie
mozliwosci odezwania sie.
14. W
pomieszczeniu, gdzie ofiara pracuje, przesadzenie na miejsce z dala od kolegów.
15.Zabronienie
kolegom rozmów z ofiara.
16.Traktowanie
„jak powietrze”.
III.Dzialania majace na celu zaburzyc
spoleczny odbiór osoby.
17.Mówienie zle
za plecami danej osoby.
18.Rozsiewanie
plotek.
19.Podejmowanie
prób osmieszenia.
20.Sugerowanie
choroby psychicznej.
21.Kierowanie na
badanie psychiatryczne.
22.Wysmiewanie
niepelnosprawnosci czy kalectwa.
23.Parodiowanie
sposobu chodzenia, mówienia lub gestów w celu osmieszenia osoby.
24.Nacieranie na
polityczne albo religijne przekonania.
25.Zarty i
przesmiewanie zycia prywatnego.
26.Wysmiewanie
narodowosci.
27.Zmuszanie do
wykonywania prac naruszajacych godnosc osobista.
28.Falszywe
ocenianie zaangazowania w pracy.
29.Kwestionowanie
podejmowanych decyzji .
30.Wolanie na ofiare
uzywajac sprosnych przezwisk lub innych, majacych ja ponizyc wyrazen.
31. Zaloty lub
slowne propozycje seksualne.
IV.Dzialania
majace wplyw na jakosc sytuacji zyciowej i zawodowej.
32.Nie dawanie
ofierze zadnych zadan do wykonania.
33.Odbieranie
prac, zadanych wczesniej do wykonania.
34.Zlecanie
wykonania prac bezsensownych.
35.Dawanie zadan
ponizej jego umiejetnosci.
36.Zarzucanie
wciaz nowymi pracami do wykonania.
37.Polecenia
wykonywania obrazliwych dla ofiary zadan.
38.Dawanie zadan
przerastajacych mozliwosci i kompetencje ofiary w celu jej zdyskredytowania.
V.Dzialania
majace szkodliwy wplyw na zdrowie ofiary.
39.Zmuszanie do
wykonywania prac szkodliwych dla zdrowia.
40.Grozenie
przemoca fizyczna.
41.Stosowanie
niewielkiej przemocy fizycznej.
42.Znecanie sie
fizyczne.
43.Przyczynianie
sie do ponoszenia kosztów, w celu zaszkodzenia poszkodowanemu.
44.Wyrzadzanie
szkód psychicznych w miejscu zamieszkania lub miejscu pracy ofiary.
45.Dzialania o
podlozu seksualnym.
Organizacje zajmujace
sie wspieraniem i pomoca ofiarom mobbingu uznaly, ze dla rozpoznania tej
patologii wymienione powyzej zjawiska nekania i przesladowania psychicznego
wystepowac musza przez co najmniej pól roku i pojawiac sie systematycznie
przynajmniej raz w tygodniu.
FAZY MOBBINGU W
ZAKLADZIE PRACY I OBJAWY CHOROBOWE U OFIARY MOBBINGU
Proces mobbingu rozwijajacy sie w
czasie moze miec u swojego zródla konflikt z przelozonym, który jako pierwszy
stosuje przemoc psychiczna, a dopiero potem do przesladowcy dolaczaja
wspólpracownicy i koledzy z zakladu pracy. Moze takze zaczac sie od konfliktu w
grupie wspólpracowników, którzy zaczynaja maltretowac psychicznie osobe ze
swojego grona. W tym przypadku przelozony dolacza do przesladowców pózniej.
Fazy rozwoju mobbingu omówiono ponizej na tym drugim przykladzie.
Faza wczesna.
Z faza
rozszerzania sie mobbingu W pierwszej, wczesnej fazie mobbingu powstaja
konflikty, które sa rozwiazywane zle lub nie sa rozwiazywane w ogóle. Ich przyczyna
moze byc na przyklad zla atmosfera pracy w restrukturyzowanym zakladzie.
Zatrudnione osoby nie informowane o zmianach, staja sie zdezorientowane,
niepewne.
Osoba która
zaczyna byc poddawana mobbingowi podejmuje racjonalne choc nieskuteczne próby przyczynienia
sie do zlagodzenia czy rozwiazania konfliktu. Wreszcie dochodzi do typowych
dzialan mobbingowych. Ten etap wydzielany jest przez niektórych autorów jako
faza druga. Szerzy sie plotki i pomówienia o pracowniku. Podwaza sie jego
wiedze i umiejetnosci, stopniowo prowadzac do jego wyobcowania z grupy i
obnizenia jego samooceny. Pod koniec tego okresu stabilizuje sie i umacnia
„linia natarcia” wyznaczona przez przesladowce (przesladowców). Przesladowany
zmuszony jest do przyjecia roli pokonanego, a w srodowisku pracy nie znajduje
zadnej pomocy. Ofiara ocenia blednie intencje stojace za atakami ze strony
przesladowcy. Podejmuje kolejne próby stosowania rozsadnych argumentów, a
niektóre osoby bronia sie reagujac agresywnymi zachowaniami na stosowana wobec
nich przemoc psychiczna.
Wskutek tych
dzialan pojawia sie wystepujace przewlekle zle samopoczucie ofiary a codzienny
strach przed pójsciem do pracy i ciagle stany napiecia nerwowego prowadza do
reakcji stresowej. Organizm wysyla sygnaly alarmowe- bóle glowy, bóle brzucha,
bóle zamostkowe. Z czasem do objawów
dolaczaja: nudnosci, wymioty, wzrost cisnienia tetniczego krwi, bezsennosc,
zaburzenia koncentracji i stany lekowe oraz depresyjne.Czesto ofiara zaczyna naduzywac
alkoholu, leków uspokajajacych czy nasennych lub siega po inne uzywki.
Faza „stabilnego
mobbingu”
W fazie drugiej,
tu nazwanej faza „mobingu stabilnego” osobie przesladowanej zostaje trwale
wyznaczona rola „kozla ofiarnego” w zaburzonej atmosferze zakladu pracy.
Zostaje ona takze zakwalifikowana jako na przyklad: madrala,klamca, kretacz,
nadwrazliwiec lub pieniacz. Teraz (jezeli nie wystepowal w tej roli od samego
poczatku) do glosu dochodzi przelozony.
Niesprawiedliwe
napomnienia, straszenie, degradacja pozycji w grupie przez przydzielanie mniej
waznych zadan, czesto ponizej kompetencji i umiejetnosci, to tylko niektóre z
prób utrzymania w ryzach zaistnialej sytuacji.
Ciagle
nieuzasadnione pretensje i oskarzenia w srodowisku pracy, poczucie calkowitej bezsilnosci
, moze u niektórych z przesladowanych osób wyzwolic zachowania agresywne. I one
sa jednak kladzione na karb dziwnosci nadwrazliwca, pieniacza i odmienca.
Reakcje obronne nekanego nie spelniaja zupelnie swojej roli. Wreszcie, pracujac
w ciaglym napieciu i stresie, zdezorientowany i czesto nie potrafiacy zrozumiec
i racjonalnie wytlumaczyc sobie sytuacji w jakiej sie znalazl, zaczyna
popelniac bledy. Zaburzone relacje miedzy osoba przesladowana a pozostalymi
pogarszaja sie jeszcze bardziej. Fatalna opinia o przesladowanym przekracza
mury zatrudniajacego go zakladu pracy i rozchodzi sie w srodowisku zawodowym.
Próby znalezienia pracy w innym miejscu czesto koncza sie
niepowodzeniem-srodowisko zawodowe wie juz, ze ten czlowiek jest jakis inny,
dziwny i ze nie mozna mu zaufac, wiedzac jakie klopoty sprawial poprzedniemu
pracodawcy. Objawy i dolegliwosci psychosomatyczne zaostrzaja sie i
bezwzglednie wymagaja interwencji lekarskiej. Pozostawienie pracownika w takim
stanie bez pomocy prowadzi do wystapienia róznych chorób, na przyklad do
choroby wrzodowej zoladka i dwunastnicy, zawalu miesnia sercowego, udaru mózgu
lub astmy oskrzelowej. Poddany mobbingowi coraz czesciej przebywa na
zwolnieniach chorobowych.
Faza
zaawansowana.
W fazie
trzeciej, zaawansowanej sytuacja ulega dramatycznemu zaostrzeniu. Poszkodowana osoba nie potrafi sprostac
stawianym jej wymaganiom zawodowym i spolecznym. Swiadomosc tego faktu oraz
zagrozenie utrata pracy a co za tym idzie pozycji spolecznej i srodków do zycia
powoduje stany depresyjne lub, przeciwnie, niekontrolowane wybuchy wscieklosci
i agresji kierowanej przeciwko wspólpracownikom. Dalsze zatrudnienie na
zajmowanym stanowisku jest niemozliwe, teraz juz z przyczyn obiektywnych.
Niekiedy pracodawca próbuje sklonic osobe do podjecia leczenia
psychiatrycznego, proponuje zmiane stanowiska pracy na inne lub sugeruje
podjecie staran o rente albo proponuje przejscie na wczesniejsza emeryture.
Schorzenie, opisywane przez psychiatrów jako potraumatyczne stany lekowe >
(PTSD -posttraumatic stress disorder) wystepujace u takich osób porównywane
jest przez
specjalistów do stanu, jaki opisywano u osób, które przeszly doswiadczenie
obozu koncentracyjnego. Co dziesiaty pracownik ma w zaawansowanej fazie
mobbingu mysli samobójcze a co setny podejmuje próbe samobójcza. Specjalisci z
Unii Europejskiej, po przeprowadzeniu badan w Hiszpanii szacuja, ze co piate
samobójstwo popelnione w tym kraju zostalo spowodowane przemoca psychiczna w
miejscu pracy.
Materialy
pochodza ze strony http://www.republika.pl/mobbing_polska/praca/praca.htm
Mobbing - znane
juz dawniej pojecie, stosowane przez naukowców dla opisania agresywnego
zachowania dzikich zwierzat, z poczatkiem lat osiemdziesiatych XX wieku
znalazlo nowe zastosowanie. W nowym znaczeniu uzyl go szwedzki lekarz i
psycholog Heinz Leymann, od wielu lat zajmujacy sie problemem przemocy
psychicznej w miejscu pracy. Slowo mobbing pochodzi od angielskiego Mob - tlum, motloch, tluszcza i oznacza
tyle, co - napadac na kogos, zaczepiac, nagabywac, atakowac. Mobbing to cos
wiecej niz tylko zla
atmosfera w
pracy, cos o wiele gorszego niz okazjonalne niesprawiedliwe traktowanie czy
zlosliwa plotka. Zjawisko to opisywane jest takze rzadziej jako harassment
(nekanie) bullying (tyranizowanie) lub ganging up on someone-(sprzysieganie sie
przeciwko komus).Pojecie bullying zawiera w sobie elementy grózb i przemocy
fizycznej. Mobbing to rodzaj terroru psychicznego, stosowanego przez jedna lub
kilka osób przeciwko (przewaznie) jednej osobie. Represjonowanie pokrzywdzonej osoby, rzadziej
grupy osób trwa dlugo-miesiace a nawet lata. Maltretowanie psychiczne powtarza
sie systematycznie zas osoba maltretowania pozbawiona jest mozliwosci obrony. W
tej sytuacji bezradnosci i bezsilnosci pozostaje tak dlugo, jak dlugo utrzymuja
sie dzialania mobbingowe w jej kierunku.
Zródla amerykanskie, przeciwnie
niz profesor Heinz Leymann, wykluczaja z dzialan mobbingowych wszelkie sposoby
przemocy i nekania psychicznego, które powstaja na tle rasowym seksualnym. Z
przemoca psychiczna mamy do czynienia tam, gdzie ludzie przebywaja ze soba w
grupie przez dluzszy czas - w szkole, wyzszej uczelni, w miejscu pracy, w
stowarzyszeniach i wspólnotach a takze- w rodzinie. Celem sprawcy jest zepsucie
opinii ofiary i zaszkodzenie jej w sposób, który pozwoli wyeliminowac ja z
pozycji, jaka zajmuje. Stopniowo niszczy sie jej reputacje, zaburza i niszczy
sie jej stosunki miedzypersonalne, wplywa sie negatywnie na jakosc wykonywanej
przez nia pracy. Trwajacy dlugo spór powoduje wreszcie zaburzenia zdrowotne i
prowadzi do róznych chorób. Jest to proces, który przebiega etapami a w fazach
bardziej zaawansowanych nie daje poszkodowanemu zadnych szans aby sam, bez
fachowej i zyczliwej pomocy mógl wydostac sie z blednego kola szykan i
przesladowan. Narzedzia jakimi posluguje sie mobbing to szykany, zwodzenie,
podstep i intryga, klamstwa, plotki, oszczerstwa, zachowania sadystyczne. Ich
wystapieniu sprzyja taka organizacja pracy, gdzie osobe traktuje sie
instrumentalnie; tam, gdzie popelnia sie blad kapitalizmu pierwotnego- kiedy
czlowiek zostaje potraktowany jak jeden ze srodków produkcji, jako narzedzie,
„a nie- jak to odpowiada wlasciwej godnosci jego pracy- jako podmiot i
sprawca”.Pracownik nie ma tu nic do powiedzenia, przelozony nie liczy sie z
jego opinia, zas wartosc podwladnego ocenia co najwyzej na podstawie jego
wydajnosci pracy. Pojecie bullying
Leymann proponuje zarezerwowac dla opisania zjawisk przemocy w szkole, w grupach
dzieci i mlodziezy, gdzie poza agresja psychiczna wystepuja akty przemocy
fizycznej, która w przypadku mobbingu jest spotykana bardzo rzadko.
W Krajach Unii
Europejskiej za ofiary przesladowan w miejscu pracy uwaza sie okolo 8% osób.
Badania, przeprowadzone dla Unii Europejskiej przez Fundacje Dublinska
wykazaly, ze w róznych krajach unii Europejskiej mobbingowi w miejscu pracy w
ciagu ostatnich 12 miesiecy poddanych zostalo okolo 12 milionów osób. Wedlug
danych uzyskanych z niemieckich organizacji pracowniczych i zwiazków zawodowych
obecnie okolo 1,5 miliona Niemców przezywajacych codziennie nekanie psychiczne
w miejscu pracy uznano za ofiary mobbingu.
Rozróznienie
terminów mobbing i konflikt U podstaw mobbingu lezy zawsze konflikt. W zyciu zawodowym,
tak jak i w zyciu prywatnym konflikty sa na porzadku dziennym. Pod pojeciem
konfliktu rozumie sie wszelkie zderzenie sprzecznych dazen zbiorowych lub
indywidualnych prowadzace badz do ich uzgodnienia, badz do unicestwienia
jednego z tych dazen. Do zaistnienia konfliktu wystarczy tez przekonanie stron
o istnieniu takiej sprzecznosci i o tym, ze zaspokojenie aspiracji jednej ze
stron konfliktu moze sie odbywac jedynie kosztem drugiej.
W przypadku
mobbingu przyczyn konfliktu zaczyna sie upatrywac nie w sprzecznosci dazen czy
interesów ale w okreslonej osobie. Przestaje byc mozliwe rozwiazanie takiego
konfliktu na drodze negocjacji, uzgadniania dazen.
W przypadku
konfliktu, zaangazowane strony -partnerzy, maja znaczacy stopien kontroli nad
rozwojem wydarzen. Przy takim ukladzie sil strony sa pewne, ze niezaleznie,
która z nich wygra, druga ze stron nie straci wszystkiego. Dzieje sie tak nawet
jesli konflikt dotyczy ukladu przelozony-podwladny. W przypadku mobbingu jedna
ze stron -ofiara -to osoba „slabsza”, bedaca w relacji zaleznosci, podleglosci
w stosunku do przesladowcy. Osoba poddana mobbingowi nie ma mozliwosci
obronienia sie przed nim. Zjawisko przestaje istniec w momencie ustania relacji
zaleznosci a wiec w chwili odejscia osoby nekanej z miejsca pracy.
Konflikt trwa
zazwyczaj krótko zas obie strony sa zainteresowane jego rozwiazaniem. W
przypadku mobbingu ta podleglosc trwa dlugo, narasta z czasem, zas
przesladowania nasilajac sie wywieraja destrukcyjny wplyw na psychike i
osobowosc podwladnego. Konflikt, nie rozwiazywany lub rozwiazywany zle zaburza
wspólprace miedzy czlonkami organizacji. Wywolac moze pokuse odwolania sie do
autorytarnych metod zarzadzania lub powstania solidarnosci grupowej skierowanej
przeciw innym czlonkom organizacji. Wedlug Daniela Dany „niekontrolowane
konflikty sa jednym z najwiekszych, ale i najmniej docenianych zródel wzrostu
kosztów organizacyjnych. Szacuje sie, ze w ponad 65%przypadków spadek
wydajnosci i jakosci pracy jest spowodowany napieciami w stosunkach miedzy
pracownikami a nie brakiem kwalifikacji czy motywacji do pracy”. W
przeciwienstwie do konfliktu, który, madrze zarzadzany, moze byc
zjawiskiem
konstruktywnym, motywujacym do dalszych dzialan, wplywajacym korzystnie na
rozwój jednostki organizacyjnej a takze czesto motywujacym strony konfliktu,
mobbing ma jeden cel. Jest nim ponizenie, odarcie z godnosci i wyeliminowanie
ofiary z zajmowanej przez nia pozycji.
Przyczyny
mobbingu.
Wymienia sie
nastepujace grupy przyczyn sprzyjajacych wystapieniu u mobbingu: przyczyny
spoleczne, cechy zarzadzajacego organizacja, szczególna pozycja spoleczna
ofiary mobbingu.
Z przyczyn
spolecznych sprzyjajacych wystapieniu tej patologii zarzadzania wymienia sie
bezrobocie, stale zagrozenie utrata pracy i sklonnosciami, swiadomego takiego
faktu przelozonego, do zmuszania podwladnych do wykonywania wszelkich polecen.
Przyczyna uczucia niepewnosci pracownika moze stac sie zatrudnienie go na czas
scisle okreslony, na umowy zlecenia lub umowy o dzielo, nie dajac mu poczucia
pewnosci, stabilnosci i bezpieczenstwa. Przyczyn mobbingu upatruje sie w
sztywnych strukturach spolecznych,
umozliwiajacych
sprawowanie wladzy z pozycji sily. Sprzyjaja jego wystepowaniu organizacje o
skostnialym, zhierarchizowanym sposobie zarzadzania. Takze organizacyjny
nieporzadek i nieporadne, niekonsekwentne czy niekompetentne zarzadzanie
stanowia dobry grunt dla wystapienia zjawiska mobbingu. Typowe negatywne cechy
organizacji, w której obserwowac mozna zjawisko przemocy psychicznej to- nie
obsadzone stanowiska, malo czasu dla wykonania pilnych zadan, skostniala
hierarchia i niedorzeczne, bezsensowne polecenia wydawane podwladnym. To takze
obarczenie pracownika duza odpowiedzialnoscia, przy równoczesnym ograniczeniu
mu mozliwosci podejmowania decyzji oraz niedocenianie dzialan podwladnych. Zla
atmosfera w miejscu pracy, brak kolezenskich zachowan, mozliwosci uzyskania
wsparcia od wspólpracowników daja pracownikowi poczucie zagrozenia,niepewnosci
i zwiekszaja ryzyko zaistnienia mobbingu w grupie.
Czesto winna
jest polityka firmy-milczaca zgoda na zarzadzanie przez mobbing - wiazacy sie z
najwiekszymi spolecznymi, zdrowotnymi , czy wreszcie ekonomicznymi kosztami
sposób zarzadzania przez wywieranie nacisku na wszystkich tych pracowników,
którzy odwaza sie miec inne zdanie niz zarzadzajacy organizacja. Kolejnym
czynnikiem sprzyjajacym wystapieniu tego zjawiska jest charakterystyczny zespól
cech, które posiada kierujacy instytucja. Opisano kilka typów osobowosci
„przelozonego - oprawcy”. Dla czesci z nich szykanowanie pracownika jest
sposobem na odwrócenie uwagi od wlasnej niekompetencji. „Portret
psychologiczny” dreczyciela: to osoba o wyolbrzymionym poczuciu wlasnej
wartosci, przeceniajaca swoje umiejetnosci i swoja wiedze. Przekonana o
wlasnych zdolnosciach nie przyjmuje krytyki ze strony innych. Wszelkie uwagi
ignoruje lub reaguje na nie z wsciekloscia i zloscia.
Osoba, która odwazyla sie miec odmienne od niego zdanie
traktowana jest jak najwiekszy wróg.
Taka osoba moze spodziewac sie, ze bedzie przez przelozonego szykanowana i
niszczona. Ale osoby ulegle równiez nie moga czuc sie bezpieczne. Choc szef
traktuje je jak swoja swite i klake, i spodziewa sie od nich akceptacji dla
wszystkich swoich decyzji, nie ufa on nikomu.
Chce takze doprowadzic do tego, aby osoby, bedace jego podwladnymi nie
ufaly takze sobie nawzajem. Daje do zrozumienia, ze ma w grupie pracowników
swoich informatorów- osoby które czerpia korzysci i nagradzane sa za
lojalnosc-taka, jak on-przelozony ja rozumie. Zazdrosc i zawisc w miejscu pracy,
doprowadzenie do niskiej samooceny nekanego pracownika, a z czasem-niska jego
ocena przez kolegów, którzy takze zaczynaja brac udzial w przesladowaniu i
psychicznym terroryzowaniu, pozwalaja zarzadzajacemu przywrócic swój blask lub
utrzymac opinie najlepszego. Konkurencja potencjalna lub tylko domniemana
zostaje przez charakteropatycznego przelozonego zdominowana i unieszkodliwiona.
Rzadko odczuwa on z tego powodu wyrzuty sumienia. Osoba poszkodowana znika
bowiem z jego pola widzenia a sytuacja w zakladzie pracy „normalizuje sie”.
Niemieccy psychologowie, analizujac cechy charakteru menedzerów duzych
niemieckich przedsiebiorstw, które w latach ‘90 dwudziestego wieku znalazly sie
na skraju bankructwa, stwierdzili, ze choc zarzadzajacy byli osobami dynamicznymi
i przebojowymi, byli takze niezdolni do wspóldzialania.
Ogarnieci zadza wladzy znajdowali przyjemnosc w ponizaniu
podwladnych i ich przesladowaniu, cierpieli na manie wielkosci, czesto
podejmujac decyzje grozne dla przyszlosci firmy. Specjalisci w dziedzinie zarzadzania
opisuja klopoty autokratów, którzy nie potrafia zarzadzac wiekszymi
przedsiebiorstwami. Zarzadzajacy w ten sposób maja problemy z pozyskiwaniem
pracowników, zas od delegowania uprawnien i wladzy wola oni dominacje nad
podwladnymi. Od kompromisu i ugody wola grozbe i wymuszenie posluszenstwa. Czerpia oni satysfakcje z wykorzystywania
podwladnych.
W badaniach
Leymanna zródlem dzialan mobbingowych w 44% przypadków sa wspólpracownicy, w
37% przelozeni, w 10% równoczesnie wspólpracownicy i przelozeni a w 9%
przypadków podwladni. Dane te róznia sie znacznie od tych, cytowanych przez
B.Maciejewska.Z materialów tych wynika, ze przesladowca w 81% przypadków jest
przelozony, w 14% równy ranga, zas w 5% podwladny. Trzecim z wymienianych czynników jest
szczególna pozycja spoleczna ofiary.Dla wystapienia zjawiska terroru
psychicznego wystarczy czesto fakt, ze osoba ma inny kolor skóry, wywodzi sie z
innego kregu kulturowego lub jest innej narodowosci. Powodem do dyskryminacji
moze stac sie takze orientacja seksualna albo inna niz prezentowana przez
przelozonego czy wspólpracowników hierarchia wartosci albo przekonania
religijne. Czesciej przesladowane sa osoby niepelnosprawne. Bardziej narazeni
na mobbing sa takze mezczyzni pracujacy w sfeminizownych zawodach lub kobiety w
zawodach uznawanych za typowo meskie. Wyniki badan nie pozwalaja jednoznacznie
wskazac na cechy psychiczne osoby poszkodowanej . Wplyw roli cech charakteru i
osobowosci ofiary na wystapienie mobbingu ocenia sie na mniej niz jeden procent.